Een kleine krachtige bacterie, Legionella Pneumophila. Hoe te voorkomen en te bestrijden?
november 23, 2018
ZICH VOORBEREIDEN OP DE TOEKOMST, DOOR DE INTEGRATIE VAN WATEREFFICIËNTIE IN GEBOUWEN
december 6, 2018

LEKKENDE LEIDINGEN IN DE CENTRALE WATERVOORZIENING

LEKKENDE LEIDINGEN IN DE CENTRALE WATERVOORZIENINGS

 

 

In september van dit jaar is het EU-milieucomité bijeengekomen om een herziening van de drinkwaterrichtlijn te bespreken. Naast het verbeteren van de toegang tot schoon en betaalbaar drinkwater in heel Europa, domineerde ook een ander onderwerp de agenda: het terugdringen van de lekkagecijfers bij de Europese waterleveranciers.

 

Afval veroorzaakt door lekkende leidingen is niet alleen een Europees probleem. Het is iets dat van invloed is op de gecentraliseerde watervoorziening over de hele wereld. Nu de wereldwijde watercrisis de kop opsteekt, zijn overheden en supranationale instellingen op zoek naar manieren om dit groeiende probleem op te lossen.

 

 

Centrale waterlekkage – hoe erg is dat?

 

Over de hele wereld is er een duizelingwekkende hoeveelheid water dat zelfs nooit in huizen en gebouwen terechtkomt, omdat het verloren gaat door lekken in gecentraliseerde leidingnetwerken. Wereldwijd wordt op deze manier dagelijks ongeveer 46 miljard liter water verspild. Het is een probleem dat zowel ontwikkelde landen als ontwikkelingslanden treft, waarbij sommige landen meer dan de helft van hun totale aanbod verliezen.

 

Hoewel er veel aandacht is geweest voor zaken als toegang tot water en hygiëne, is het probleem van centrale lekkage tot voor kort over het hoofd gezien. Veel van de initiatieven rond het verminderen van afval zijn gericht op huishoudens (efficiënter worden met water, het repareren van lekkende kranen, etc.) zonder dat de problemen met de infrastructuur goed zijn aangepakt. Maar recent onderzoek heeft de omvang van lekafval aan het licht gebracht, waarbij organisaties zoals Arcadis een Sustainable Cities Water Index produceert die onder andere ook niet-inkomenswater (NRW) afval – waterverlies door centrale lekken, meetonnauwkeurigheden of illegale consumptie – als een van de indicatoren heeft.

 

 

Wat veroorzaakt centrale waterlekkage?

 

Het grootste probleem zit hem in de leidingeninfrastructuur in de gecentraliseerde watervoorziening. In veel landen zijn de leidingnetwerken minstens 40-50 jaar oud. In sommige landen zijn de leidingen in meer dan een eeuw niet meer opgeknapt. Buizen worden meestal gemaakt van metaal of, in veel ontwikkelingslanden, asbestcement. Deze netwerken moeten niet alleen bestand zijn tegen corrosie in de loop der tijd, maar ook tegen de groeiende bevolking, met de huidige systemen die vaak meer dan 100.000 mensen van water voorzien. Het opwaarderen van zo’n uitgebreid systeem is een dure aangelegenheid. Er wordt geschat dat de wereldwijde uitgaven voor de verbetering van de waterinfrastructuur tussen 2005-2030 in totaal 41 biljoen dollar zullen bedragen.

 

Daarnaast zijn er nog een aantal andere factoren die het probleem verergeren, zoals:

 

  • Weersomstandigheden – zowel droogte als koud weer kunnen de kans op lekkage vergroten, met bevroren leidingen die vaak barsten en droge grond die de leidingen beschadigen.
  • Waterdruk – als de druk niet goed wordt beheerst, kan dit de leidingen van binnenuit beschadigen.
  • Vertragingen in detectie – Bij veel van de honderden kilometers leidingen die diep onder de grond zijn opgeslagen, kan het vaak dagen of weken duren voordat er lekkages worden ontdekt.
  • Reparaties die niet worden uitgevoerd – zelfs als er lekken worden vastgesteld, reageren overheden en lokale autoriteiten vaak traag omdat er geen financiële middelen beschikbaar zijn of omdat er geen prioriteit wordt gegeven aan het probleem.

 

 

Voorbeelden van landen met lekkageproblemen

 

Verenigde Staten – In een rapport uit 2017 wordt gedetailleerd beschreven hoe dagelijks 6 miljard liter (meer dan 27 miljard liter) verloren ging als gevolg van de veroudering van de pijpleidingsinfrastructuur – tussen de 14-18% van de watervoorziening van het land. Volgens de American Water Works Association is er ongeveer 1 biljoen dollar nodig om de infrastructuur in de komende 25 jaar te verbeteren.

 

Zuid-Afrika – Te midden van de West-Kaap, die vorig jaar 100 jaar te kampen had met de ergste droogtecrisis in de afgelopen 100 jaar, werd een rapport opgesteld waaruit bleek dat het land 37% van zijn water verloor als gevolg van oude falende leidingen.

 

Verenigd Koninkrijk – de verliezen als gevolg van centrale lekkages waren gestegen tot meer dan 3 miljard liter per dag – meer dan 20% van de aanvoer – in Engeland en Wales in 2017. Problemen werden toegeschreven aan oude pijpleidingennetten, waarvan sommige sinds de 19e eeuw niet meer naar behoren werden opgewaardeerd, en aan het uitblijven van actie van de waterbedrijven.

 

Maleisië – verspilt dagelijks meer dan 4 miljard liter – bijna 37% van de watertoevoer – door lekkende leidingen, waarbij lekken in ondergrondse pijpleidingennetwerken vaak lange tijd onopgemerkt blijven. De overheid heeft moeite om de kosten van reparaties en upgrades op zich te nemen.

 

 

Het vinden van passende oplossingen voor deze problemen kost tijd, geld en moeite. Een van de dingen die veel landen doen, is het verbeteren van monitoringsystemen. Dit betekent het implementeren van de juiste doelstellingen voor het terugdringen van lekkage, betere metingen, het verbeteren van de lekdetectie en het beheren van de waterdruk. Dit wordt gemakkelijker naarmate de technologie verbetert (bv. drone technologie die wordt gebruikt om lekken op te sporen).

 

Maar zoals al is benadrukt, zijn upgrade- en onderhoudskosten duur. Voor sommige landen kan het vervangen van archaïsche leidingen tientallen jaren duren. Voor andere landen kan dit nooit gebeuren. Om de situatie goed aan te pakken, hebben we wellicht meer innovatieve oplossingen nodig. Het zou tijd kunnen zijn om een revolutie teweeg te brengen in de manier waarop we denken over hoe water wordt verdeeld en beheerd.

 

Geschreven door

Jacob Bossaer

Founder & CEO